Temel Prensipler:
MELEKLER

Dr.Selma MİNE

İNANÇLARDA MELEKLİK KAVRAMI

* Pek çok eski duvar resminde İsa, havariler ve ruhbanlar, sırtlarından çıkan geniş kanatlar ve başlarının üzerinde hale ile çizilmişlerdir. Bu ifade biçimi, İslâmî minyatürlerde de, yüzü resmedilmeyen Hz.Muhammed ve Cebrail'in ışıltılı bedenleri ve kanatlı haleleriyle tanımlanmıştır.

Kişinin sağ ve sol omuzu üstünde bulunan, iyi ve kötü hasletleri kaydeden meleklerden söz edilir. Bunu yakından incelersek, kürek kemiklerine doğru yayılan enerji akımlarının sırtta adeta kanat gibi geniş bir alan taramakta olduğu ortaya çıkar. Bir er kişinin sağ tarafı pozitif, sol tarafı negatif (kadında tersidir); önü pozitif, arkası negatiftir. Bu haliyle de adeta enerjilerin giriş çıkışlarına yatak hazırlayan bir DİNAMO gibi hizmet vermektedir. Bazı inançlardaki şeytanın insanın kendi içinde olması hali de, bu salınım işleminin maddesel döngüsünden kaynaklanmaktadır, denebilir

* Genel görüş olarak Melekler yalnız iyilik işlerler. Ölümsüzdürler, sayıları hiç değişmez. Negatif hizmetleri temsil eden melekler, makamdan düşmüş bir tür cin taifesi olarak tanımlanır ve değişik isimlerle anılırlar: Şeytanlar, ŞAŞIRTMA; iblisler KÖTÜLÜK; zebaniler AZAB sistemlerin temsil ederler. Öldükten sonra ruhlara HESAP soran meleklere MÜNKİR (inkâr eden) ve NEKİR (inkârın inkâr eden) denir.

* Kadim bilgilerden günümüze çeşitli kademede varlığa Melek denmiştir: Genelde bunlar ahlakî ve yasal hasletler ile kudretlerdir: Haftanın, ayların, mevsimlerin, gezegenlerin, burçların melekleri vardır; yani bunların temsil ettiği yasalar, kavramlar ve enerji gücü söz konusudur.

* İyide-güzelde-doğruda ve hayırda olan varlıklara da MELEK GİBİ denir. Bu, kişinin güzel hasletler kazanarak, MORAL=AHLAKİ boyutlarda yükselmesi, melekleşmesidir. Yukarda tanımlanmaya çalışılan duvar resimleri ve minyatürler, bunu ifade etmektedir. Kadim bilgilerde MELEK (KELEBEK) ve BEYAZ GÜVERCİN ile sembolize edilmişlerdir.

* Kur'an'da 4 büyük melek olarak Cebrail ve Mikail'den söz edildiği halde, İsrafil ve Azrail'den söz edilmemiştir. Buna karşılık, İsrafil'in temsil ettiği EL-İLÂH; sûr'un üflenişi (kopyaların, türevlerin, modellerin hükümranlığının başlaması) ile; Azrail'in temsil ettiği ET-TEVVAB (Tövbe etme) ile kişinin her zaman için kendini düzeltme fırsatı ve hakkına sahip olduğu ile anlatılmıştır. Bu bağlamda Cebrail -> EL-BÂKÎ (Sonsuz Kalan), Mikâil -> ES-SÂBİT (Değişmeyen, Sâbiteler) olarak kavram ve eylem değerlerini oluşturmuşlardır. Bazı kaynaklara göre büyük melek sayısı 12'dir; ancak bunların aylara veya zihinsel işlevlere denk gelen yetkinlikler olması daha olasıdır.

* Yeni Ahit'te, Gabriel (Cebrail), Michael (Minkail), Raphael (Raftmâ'il) ve Uriel (Ruyâ'il) olarak ifade edilmişlerdir. Eski Ahit'te ise 7 melek (nefs katı) olarak adlandırılmışlardır: Admael, Arciciah, Ariel, Tabbashael, Azriel, Arhiel, Horabael.

Kadim Bilgilerde İç içe geçmiş ve her biri üçer küreden oluşan 9 küreden söz edilir. Bu küreler; nefsaniyetler ve BEŞER-İNSAN-RUHANİYET katlarına oturtulduğunda; nelerin anlatıldığı daha rahat anlaşılacaktır:

TOPLUMLARIN MELEKLERE BAKIŞI

Hıristiyan inançlarında meleklerin çoğu cinsiyetsiz olarak ifade edilir. Bazen dişil, bazen eril olarak ifade edilenleri de vardır. Cebrail dişil bir güçtür. İslâmî inançlarda ise tersine erildir. Bu açıdan, çeşitli ayetlerde ifade edilen "ilaheler"e veya "melekler"e tapınma eylemine bir açıklık getirmek gereklidir.

Eril güç, herhangi bir dürtüye gerek olmadan, bizatihî kendinden fışkıran bir kudret ile devreye girer. Bu açıdan, Tanrı'dan söz edilirken, kudretin kendisi ve doğrudan kullananı olduğu için "eril" bir ifade kullanılmıştır. Buna karşılık prensipler, yasalar, vb... melekler, devreye alındığında eyleme geçerler, bu yüzden de "dişil" olarak tanımlanmışlardır.

Tasavvufta "âbâ-i ulvî", yıldızlarla dolu göğü tanımlar. Keza Mısır Karenası'nda da firavunlar öldüklerinde göğe çıkar (erdemlere ulaşır) ve yıldız (mürşit) olurlar. Tanrılar, görev alarak yeryüzüne inen yıldızlardır (mürşitlerdir, ecdattır. Bu yüzden "Gün gelecek analar ataları doğuracak",denmiştir.

Keza "ümmehât-ı süflî" (*Alçak mertebeli analar; *Esaslar, asıllar. *Kaynak olabilecek kıymetli ilmi eserler.), hava, su, ateş, toprak'tan ibaret olan 4 unsuru ifade etmektedir. Eski anlayışa göre varlıklar, bu unsurların birleşiminden meydana gelmiştir.

Thomas'ın İncili'nde İsa şöyle demektedir:
Sure:3
7 -".. Melekût (prensipler, yasalar, erdemler) hem içinizdedir,
8 -"ve hem dışınızdadır.
9 -"Kendi kendinizi bilince,
10-"o zaman bilineceksiniz.
11-"ve siz Diri Baba'nın oğulları (ölümsüz kişiler) olduğunuzu
12-"bileceksiniz.

Sure:49
1-"İsa dedi:
2-"Münzeviler (inzivadakiler) ve seçkinler, mutlusunuz,
3-"çünkü Melekûtu (erdemleri, hükümranlığı) bulacaksınız;
4-"O'ndan geldiniz,
5-"oraya döneceksiniz.

18 Ekim 2007 tarihli konuşmanın tam metni, AŞK/IŞK-AŞIK adlı derlemenin içinde yer almaktadır. Dernekten temin edilebilir.

Bu sistemde;
* İlk Kürede (a)
1.Angels (Melekler Yetkinlikler),
2.Archangels (Büyük Melekler),
3.Princes/ Principalities (Prenslikler, Ana ilkeler, Kurallar) bulunmaktadır.

* İkinci kürede (b)
4.Powers (Kudretler, Yaşam ve ölüm arasındaki güçlerin keşfi),
5.Virtues (Erdemler, doğruluk, iyi etki, kuvvet, zekâ. Elementallerin ve hayat yapı taşlarının köküne inmek),
6.Dominions/ Dominations (Egemenlikler; alt yetkinlikleri denetleme ve düzeni yönetme),

* Üçüncü kürede (c)
7.Thrones (Tahtlar; Yüce adalet, çarklar ve bin gözlü gören oluş: ES-SEMİ');
8.Cherubim (Yüksek evrensel enerji ile hizmet; huşû ile soluyanlar. AKIL ve HİKMET ehli olup Kur'an'da MUKARREBÛN olarak geçer. Cennet kayıtlarını tutanlar ve cennetin girişini bekleyenlerdir. Dört yöne çehreleri ve kanatları olanlar olarak da tanımlanırlar); Ayet: Ne yana dönerseniz dönün, O'nun çehresi oradadır.
9.Seraphim (Tanrısal enerjiyi çekenler. Bu grup melekler, Tanrının iki yanında oturan ve ona hamd-ü senâ edenler olarak tanımlanırlar; Bunlar IŞIK-ÖZ'lerdir.)

Yuvayı yapan dişi kuş, kare ile simgelenen evin de kendisidir ve dişil değerdir. Eril değerler ise, çatıyı oluşturmaktadır ve Anadolu'da "evin direği" ya da "evin çatısı" olarak ifade edilir.

Bu durumda EVLENMEK deyimi de kadın ve erkeğin bir ev kurması olduğu gibi, kişinin kendi aklı (çatı) ve gönlü (yuva) ile bir olması halinin de simgesi durumundadır.

Ancak, manevî değerleri kavrayamamış avam için bu kavramlar, fiziksel özelliklerin ötesinde bir anlam taşıyamamaktadır. Bu yüzden EL-İLAH ve KIZLARI şeklinde bir yaklaşım içinde olmuşlar; Muhammed'e neden Tanrısal Özün, akış ile birlikte kızlarını da indirmediğini sormuşlar; hatta "Allah ve kızları sana, öğütler bize!" diye alay etmişlerdir.

Bu yüzden "lâ ilâhe illâllah" veya "lâ ilahe illâ hû" ifadesi kullanılmıştır. Bu deyim "ümmehât-ı süflî yoktur, mutlaka âbâ-i ulvî vardır!" veya "unsurlar yoktur, mutlaka AKIL vardır" anlamını taşımaktadır. Yani unsurlar ve elementalleri ret ile; yüce erdemlerin, kavramların, yasaların, mutlak akıl/ şuur boyutlarının ve kudretin kabulü söz konusudur. Günümüzde dahi avamın küfür olarak hedeflediği "ana", karşısındakinin işte bu yaradılış unsurları ve karakter özelliğini oluşturan ana unsurlar (anâsır) üzerinedir; ancak her şeyi fiziksele çeviren dokunsal kişilikler için bu, galat olarak "kişiyi doğuran kadın" olarak değerlendirilmiştir.

HİCR Suresi
7......doğru olanlar arasında ise, (dişi) melekleri neden akışla indirmediğini sorarlar.
8.(dişi) melekleri, gerçeğe ulaşılana kadar indirmeyiz ve bunu tehir de etmeyiz.
9.Şüphesiz zikredileni Biz indirdik ve şüphesiz muhafaza da ederiz.
96.Böylece, Yücelikten başka ilahları kabul edenler, daha iyisini bilemeyecekler

SAD/DAVUD Sûresi:
67.De ki: "Bu bilgiler çok önemlidir,
68.O'ndan sizlere gözdağıdır,
69.Yüzlerine kara çalınan Yüce meleklerin ilminden de haberiniz yok!"

KADR [İtibar-Değer-Kıymet] Sûresi:
Ayet:4-Bütün'ün emrine uyarak, O'nun Yüce Öz'ünün izniyle RUH GÜCÜ (akıl + mantık + muhakeme + idrak + irade) ve MELEKLER (yasalar, ana unsurlar) inerler.